Senna    
  08-12-2005 / 07-02-2014  
 

 

     
  Op 17 maart 2008 kwam Senna totaal onverwacht in ons leven. Ik kreeg een telefoontje van het asiel in Spijkenisse of ik nog twee konijnen op wilde komen halen. Wij hadden al eerder konijnen die niet makkelijk plaatsbaar waren voor hen opgevangen in onze konijnenwei en er was nog genoeg ruimte voor nog een paar 'asielzoekertjes' dus ging ik  op weg naar Spijkenisse. Twee konijnen werden drie konijnen en toen we nog even in de ontvangstruimte zaten na te kletsen kwam ze binnen. Ze zou die dag eigenlijk geplaatst gaan worden, maar dat ging op het laatste moment niet door. Ze liep een beetje onzeker de ruimte binnen, ging op een stoel zitten (!) en keek me aan. Ik was verkocht. Of beter gezegd, zij was verkocht. Ik viel niet op het ras, niet op het uiterlijk, maar die blik in haar ogen waar ze mij mee aankeek daar kon ik niet omheen en raakte me diep van binnen. Senna ging met mij mee, samen met de konijnen.  

 

 .

  Natuurlijk moest zij eerst kennis maken met onze andere honden en toen dat vlekkeloos ging mocht ze echt met me mee.  
     
          
     
   
     
  Op dat moment hadden we Anouk, een Leonberger die wij als pup in huis hadden genomen, nadat onze oudste Duitse herder was overleden. Michel en ik trainden met onze Duitse herders bij de VDH en later ging Michel alleen verder bij een IPO vereniging. Na al die jaren van intensief trainen besloten wij dat onze volgende hond  een 'lang leve de lol' hond zou worden. Eentje die het niet nodigt heeft om intensief mee aan de slag te gaan, maar die als 'gewone huishond' tevreden zou zijn maar wel zijn of haar mannetje kon staan wanneer dit nodig was.

Toen later ook onze andere herder overleed kwam Butch in ons leven. Een kruising Bordeaux Dog/Sharpei. Hij was in beslag genomen en dringend opzoek naar een fijn thuis, waar hij begrepen zou worden, weer vertrouwen in de mens kon krijgen en weer lol in het leven. Daarvoor was hij bij ons aan het juiste adres. Niet geheel gepland, ook zomaar in ons leven gekomen, maar heel erg welkom.

 

 
  Enkele jaren nadat Senna bij ons kwam wonen, kwam ook Coweta bij ons, de American Mastiff van goede vrienden. Zij kwam bij ons al enkele jaren tijdens de zomervakantie een paar weekjes logeren en in 2014 bleef ze voorgoed bij ons.  
                                                 
  Senna bracht ons zoveel  plezier. Altijd vrolijk en hoe ondeugend ze ook was geweest ze keek je met een brede lach aan en probeer dan maar eens boos op haar te worden. Niet dus.  
     
  Op 8-jarige leeftijd hebben wij Senna moeten laten gaan. Vanaf het moment dat ze bij ons kwam wonen was eten haar grootste hobby en toen zij dat ineens niet meer deed , wist ik dat er iets goed mis moest zijn. Ze had slokdarmkanker.